Tennis en wijn

Tijdens proeverijen merk ik vaak dat mensen wijn lastig vinden. Niet omdat ze geen smaak hebben, maar omdat ze denken dat ze direct allerlei aroma’s moeten herkennen. Zwarte bes, vanille, cederhout, tabak, viooltjes… zodra die termen voorbij komen, ontstaat er soms wat onzekerheid. Wat proef ik eigenlijk? En proef ik het wel goed?

Daarom wilde ik deze keer een andere invalshoek kiezen.

In plaats van de vraag “Welke aroma’s proef je?” stelde ik de vraag: “Welke tennisser zit er in jouw glas?”

Dat bleek voor veel deelnemers nog best lastig. Toch leverde het juist leuke en verrassende gesprekken op. Want wat maakt dat een wijn je aan Rafael Nadal doet denken? Is het de kracht, de intensiteit en de aanwezigheid van stevige tannines? Of roept een wijn juist associaties op met Roger Federer vanwege zijn elegantie, balans en verfijning? En hoe zit het met een wijn die zich langzaam ontwikkelt en steeds meer laat zien naarmate je hem beter leert kennen?

Er ontstonden geen goede of foute antwoorden. Sterker nog, dezelfde wijn werd door verschillende mensen totaal anders ervaren.

En dat is precies wat wijn zo fascinerend maakt.

Niet alleen wijn is oneindig variabel, ook de mensen die proeven zijn dat. De één ervaart direct het zuurgehalte en noemt een wijn fris en levendig. De ander let vooral op de tannines en vindt dezelfde wijn krachtig en struktuurvol. Weer iemand anders richt zich vooral op het fruit of de geur.

Iedereen neemt iets anders waar.

Juist daardoor ontstaan tijdens een proeverij de mooiste gesprekken. Mensen luisteren naar elkaars ervaringen, vergelijken indrukken en ontdekken dat er niet één waarheid bestaat. Wijn wordt dan veel meer dan een drankje. Het wordt een aanleiding om ervaringen, herinneringen en verhalen met elkaar te delen.

Dat is misschien wel wat mij het meest aanspreekt in wijn.

Wat ooit begon als een hobby, groeide uit tot een passie. Niet alleen vanwege de eindeloze variatie aan druiven, wijnstreken en stijlen, maar vooral vanwege de verbinding die ontstaat tussen mensen. Tijdens wijnspijsdiners en interactieve proeverijen zie ik telkens weer hoe een glas wijn gesprekken op gang brengt en mensen dichter bij elkaar brengt.

De combinatie van wijn en sport bleek tijdens deze Roland Garros-proeverij een verrassend leuke match. Het gaf deelnemers een andere manier om naar wijn te kijken en liet zien dat proeven niet altijd draait om het herkennen van de juiste aroma’s.

Misschien is dat wel de grootste les van deze avond: wijn draait niet om het vinden van het juiste antwoord, maar om het plezier van samen ontdekken.